Przez wieki Szwecja uchodziła za kraj daleki, trudno dostępny i tajemniczy. Kojarzono ją jako krainę lodu i mrozu. O jej mieszkańcach nie wiedziano zbyt wiele, stąd też opinia szlachecka wyrażała się o nich z pewnym lekceważeniem, jako o ludziach żyjących przede wszystkim z rybołówstwa.
Wybór na króla polskiego w 1587 roku szwedzkiego dziedzica tronu, Zygmunta, zdawał się zapowiadać rozwój stosunków politycznych i kulturalnych między dwoma państwami. Jednak bardzo szybko okazało się, że współpraca przerodziła się w rywalizację.
Obraz Szwedów zmienił się w wieku XVII, kiedy Rzeczpospolita i Szwecja weszły w fazę konfliktów. Wówczas Szwedzi zaczęli budzić podziw swoją organizacją i bitnością. Od czasu potopu przez mieszkańców Rzeczpospolitej Szwedzi traktowani byli jako budzący grozę najeźdźcy i łupieżcy. Na takie postrzeganie nakładały się dodatkowo różnice społeczne, obyczajowe i religijne. Celem wykładu jest więc próba odtworzenia obrazu i stereotypu Szweda w Rzeczpospolitej na tle stosunków obu państw w 2. połowie XVI i XVII wieku.
Wykład poprowadzi dr Wojciech Zarosa.
Napisz komentarz
Komentarze